ตัวเล็กแต่ใจใหญ่ เอาใจสายรักเด็ก กับมังงะเฮ็นไท “สวรรค์ของความไร้เดียงสา”

ตัวเล็กแต่ใจใหญ่ รีวิวมังงะเฮ็นไทเรื่อง สวรรค์ของความไร้เดียงสา พร้อมกับประเด็นดราม่าเรื่องความใคร่เด็ก เป็นความชอบ หรือโรคจิต?

ตัวเล็กแต่ใจใหญ่ ข้อห้ามและกฎหมาย หรือเรื่องต้องห้ามของวัฒนธรรมส่วนใหญ่ ซึ่งในบางครั้งก็ออกมาในรูปของความผิดปกติทางร่างกาย จิตใจ หรือตีความว่าเป็นโรคบ้าง อย่างเรื่องความหลากหลายทางเพศ ที่ก็เคยผ่านทุกสถานะที่ว่ามาแล้ว และในบางพื้นที่ก็ยังเป็นสิ่งต้องห้ามอยู่ และในสังคมยุคสมัยใหม่อย่างในปัจจุบันนี้ สิ่งต้องห้ามหรือความผิดปกติที่โดดเด่น รุนแรง อุกอาจระดับท็อปชาร์ตในแทบทุกประเทศ ในปัจจุบันก็คือ ‘ความนิยม หรืออยากมีเพศสัมพันธ์กับเด็ก’

และแน่นอนว่าเรื่องแบบนี้ ไม่ว่าจะในบ้านเรา หรือประเทศที่เจริญส่วนใหญ่ เป็นทั้งสิ่งต้องห้ามในทางกฎหมาย และจากหนังสือทางการแพทย์เล่มหนึ่ง ได้บอกไว้ว่า ถือเป็นสิ่งผิดปกติทางร่างกายด้วย คือการเป็นโรคทางจิตชนิดหนึ่ง และมีคำนิยามของอาการนี้ว่า ความอยากมีเพศสัมพันธ์กับเด็ก ที่ยังไม่ถึงวัยเจริญพันธุ์ และในประเด็นเรื่อง ความรักเด็กใคร่เด็กที่ว่านี้ ก็ต้องยกเวทีให้กับมังงะ และโดจิน ที่ผู้เขียนสามารถจินตนาการไปไกล ได้เกินกว่ากฏหมาย (ในบางเรื่อง)

ตัวเล็กแต่ใจใหญ่

หลานท่านก็อาจจะรู้ถึงชนิด และประเภทของมังหงะต่างๆ ทั้งที่อยู่ภายใต้กฏหมาย และใต้ดิน ซึ่งหลายคนอาจจะพบหมวดหมู่ย่อย ที่เรียกว่า โลลิค่อน (รักใคร่เด็กสาว) อยู่ด้วย เมื่อมันมีขนาดเป็นหมวดได้ ปริมาณของมันนั้นมีไม่น้อยแน่ๆ โดยเฉพาะหากนับมังหงะสายโป๊ ของใต้ดินเข้าไปด้วยแล้ว ยิ่งมากมายมหาศาล และวันนี้ก็มีเรื่องที่อยากจะนำเสนอเป็นพิเศษ ที่แปลเป็นไทยพอจะได้ชื่อเรื่องว่า ‘สวนสวรรค์ของความไร้เดียงสา’ (มูจากิโนะราคุเอ็น) ที่มีประเด็นข้อถกเถียงในวงกว้าง ทั้งในบ้านเรา หรือแม้กระทั่งประเทศผู้ผลิตเอง

ซึ่งมังงะเรื่องนี้ เรียกได้ว่าเป็นที่นิยมค่อนข้างเยอะพอสมควร ในหมวดหมู่ของมังงะกระแสรอง เรื่องราวคร่าวๆ แบบไม่สปอยล์อะไรมากมายก็คือ พระเอกของเรื่องชื่อโชตะ เป็นพวกอ่อนต่อโลก ที่อายุ 25 ปี เขาไปสังสรรค์กับเพื่อนร่วมชั้นวัยประถมของเขา หลังจากไม่ได้เจอกันมานาน (ก็คืออายุพอๆ กัน) แล้วก็โดนล้อโดยเพื่อนผู้หญิงร่วมชั้นของเขา ซึ่งพวกเธอดูจะประสบความสำเร็จในชีวิตกันถ้วนหน้า จากนั้นไม่นานก็เกิดเหตุประหลาด เหนือธรรมชาติขึ้น ที่สระว่ายน้ำ

ซึ่งเหตุการณ์นั้น ส่งผลให้ตัวของเขาเอง เหมือนกับย้อนเวลากลับไปในช่วง ตอนเป็นเด็กประถม ซึ่งเขาก็ดันกลับเข้าไปอยู่ในร่างของตนเอง ตอนสมัยอยู่ชั้น ป.5 (อายุประมาณ 10 – 11 ปี) แต่ยังคงมีสติ และความทรงจำของตัวเขาเองในวัย 25 ปีได้อยู่ แล้วชีวิตของโชตะ ก็ดำเนินต่อไปในสภาพแวดล้อม ที่เขาได้ย้อนเวลาไปสู่วัยเด็ก ชีวิตของโชตะในสภาพสังคมดังกล่าว มันกลายเป็นอยู่ในสภาวะกึ่งสวรรค์ กึ่งนรก ไปโดยปริยาย

เพราะเพื่อนในสมัยนั้น ก็ได้กลั่นแกล้งเขาสารพัดแบบต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นการยั่วเย้า ยั่วยุ หรือถึงขั้นเย้ายวน โดยไม่รู้ตัว หรือด้วยความไร้เดียงสาแบบเด็กๆ (ซึ่งอาจจะมีการเขียนภาพแบบล้นจริงอยู่บ้าง ตามประสาการ์ตูน แต่ก็ไม่ได้มากมายอะไร) เช่น การเข้ามากอดรัดฟัดเหวี่ยง, การก้มแบบไม่สนใจความโป๊ของตน, การถูโดนจู๋โชตะ, ไปจนถึงการจูบและอีกสารพัด ที่ทำโดยไร้เดียงสาบ้าง ความรักในช่วงวัยเด็กบ้าง (ซึ่งอาจจะจริงแท้ก็ได้ ใครจะรู้) หรือความเข้าใจผิดในเรื่องเพศศัมพันธ์

ความน่าสนใจของเรื่องนี้ก็คือ ตัวเอกที่ได้ย้อนเวลากลับไปเป็นเด็ก ก็ดันมีภาวะทางจิตที่เรียกว่า ความใคร่เด็ก อยู่ด้วย

ดูจากเนื้อเรื่องแล้ว เหมือนจะเป็นสวนสวรรค์สำหรับเขาเลยล่ะ (และเป็นสวรรค์รวมถึง ความใฝ่ฝันของหลายคน) เพราะว่าไอ้สิ่งที่อยู่ตรงช่วงล่างของเขา ก็รู้สึกครึกครื้นไปกับสภาพดังกล่าวไม่น้อย อย่างไรก็ดี มันก็มีความกึ่งนรกไปด้วยในตัว เพราะด้วยสภาวะทางจิตของโชตะ คือตัวเขาเองในวัย 25 ปี เขาเองก็อยู่ภายใต้อิทธิพลของ ข้อห้าม ในการใคร่เด็กที่ว่านี้ เพราะฉะนั้น แม้ว่าเขาจะมีความสุขกับมัน แต่เขาก็ต้องปฏิเสธมันไปพร้อมๆ กันด้วย

ส่วนประเด็นดราม่า ที่มาจากมังงะเรื่องนี้ก็คือ ภาวะที่ตัวเอกของเราเป็นอยู่ โชตะที่มีอาการใคร่เด็กนั้น มันมีความผิดหรือเข้าขั้นบาปไหม? เขาเกิดอารมณ์ เขาอยากร่วมเพศกับสาวน้อยทั้งหลาย แต่เหตุการณ์ทั้งหมดที่เขากำลังเจอนั้น มันคือสิ่งที่เขาเอง ก็เคยเจอมาก่อนแล้วนะ เมื่อตอนเขาอยู่ชั้น ป.5 จริงๆ เพียงแต่ตอนนี้เขาแค่ กลับไปรับประสบการณ์เดิมอีกครั้ง ด้วยวิธีการรับรู้คนละชุดจากเดิม รวมถึงความใคร่กึ่งกระสันของโชตะเอง

ส่วนหนึ่งก็มาจากการที่เขา มีภาพความทรงจำ และรูปร่างของเพื่อนๆ ที่รายล้อมเขาอยู่ในตอนนี้ ในยามที่อายุ 25 ปี และเบ่งบานเต็มที่แล้วด้วย เขาจึงสนองต่อความเร้าอย่างรุนแรง แต่คนที่เขาสนองความเร้า หรือกำลังโดนเร้าอารมณ์อยู่นั้น คือเหล่าเด็กอายุ 10 – 11 ปี และตอนนี้ตัวเขาเองก็อยู่ในร่างที่อายุเท่าๆ กับเด็กสาวเหล่านั้นด้วย มาถึงจุดนี้เราจะอธิบาย หรือจำกัดขอบเขตของความใคร่เด็กนี้อย่างไร? หรืออย่างน้อยสภาวการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ มันไปท้าทายกรอบคิด เรื่องความใคร่เด็ก แบบที่คุ้นชินอย่างไร?

แต่สำหรับความคิดส่วนตัว ในกรณีนี้ คิดว่าเราไม่อาจเรียกตัวละครเอกของเรา ได้อย่างเต็มปากว่าเป็น พวกที่มีอาการความใคร่เด็ก แต่ก็นั่นแหละ ไปถามคนอื่นก็อาจจะได้คำตอบที่ต่างกันออกไป แต่ที่แน่ๆ เหตุการณ์ในเรื่องราวของมังงะนี้ ดังที่ว่ามามันก็ท้าทายความคุ้นชิน แบบเดิมๆ ในวิธีคิดของเราแน่ๆ และมันผลักให้พรหมแดนของข้อถกเถีย งขยับขยายไปได้ไกลยิ่งขึ้น

และหลายคนอาจจะคิดกันไปต่างๆ นาๆ แต่ที่น่าสนใจคือ ที่ว่ามาทั้งหมดนี้ ซึ่งกลายมาเป็นประเด็นในสังคมเล็กๆ แต่ก้เริ่มขยายวงกว้างขึ้นเรื่อง แต่มันคือข้อถกเถียงที่มาจากมังงะ ที่คนไทยมักประณามมันว่า เป็นของเด็กอ่าน ไม่มองมันในฐานะวรรณกรรมทางการเมือง อย่างบทกวี นิยาย หรือภาพยนตร์สักเท่าไหร่เลย ช่างน่าเสียดายความคิดของเหล่าผู้ใหญ่ ที่เอาแต่ขีดเส้นแบ่งระหว่างความเป็นเด็ก และความเป็นผู้ใหญ่ hentaitoy.com